අම්මා ලඟ දැනෙන සැනසීම

ගිනිගෙන දැවෙන පාලු හිතකත්

අසිමිත දුක් ගැහැටක 

වුනත්

නවත්තන්නට බැරි කදුලු කැට නොනැවතී වැටුණත්

බෝ මැඩක දැනෙන සැනසීමම

අම්මා ලඟ දැනෙන හින්දයි

අම්මේ මං ගෙදර දුවන්නේ 

වැරදුණේ කොතනද

එක කාලෙක ගත්තු සමහර තීරණ

ජීවිතේ සතුටටත් දුකටත් හේතුවක්

දුකක් දැනෙද්දි හිතෙනවා

වැරදුණේ කොතනද කියලා

ආයිත් යන්න පුලුවන්නම් අතීතෙට

ඒ අතීතේ වෙනස් කරන්න කියලා

අනන්තවත් අපි හිතනවා

මොකද අතීත කතා අමතක කරන්න 

අලුතින් ජීවිතේට පාර හදාගන්න

අපි හැමෝම  කැමතී...

වේදනාවෙන් ජීවත් වෙනවට වඩා

සතුටින් ඉන්නයි අපි කැමති

සැනසීම සොයන ජීවිත

 හිතට සැනසිල්ලක් ගේන්න
 අපි අදහන ආගමට
 අපි කැමති දර්ශනයට
 නිතැතින්ම පුලුවන්
 හිත් අස්සේ දැවෙන ගින්දර
 වෙනකෙකුට නොකිව්වත්
 ඔයත් මමත් අපි කවුරැත්
 අපේ වේදනාව
 දෙවියන්ට කියනවා ඒකයි ඇත්ත
 අන්න ඒ නිසයි අදටත්
 දුකක් කරදරයක් දැනුනත්
 පන්සලට පල්ලියට කෝවිලට
 අපි ගිහිං හිත නිවාගන්නේ

අතීත සිතුවිලි

වැටුණු තැනකින් ගොඩ ඇවිත්

අපි සාර්ථක වෙනවා තමයි

නමුත් අතීත සිතුවිලි වෙලාවකට

හිත අස්සේ හොල්මන් කරද්දි

කොච්චර හිත හයිය කරගෙන හිටියත්

අතරමං වුණු මූසල හැඟීමක් ඇවිත්

ජීවිතේම අතරමග නවතිනවා...

මොකද උඩු හිත කිව්වට 

මං සතුටින් කියලා

යටි හිත ඒක පිලිගන්නේ නෑ