පසුතැවීම්

               පසුතැවීම..,

.

ඇත්තක් වෙන්න පුළුවන්, බොරුවක් වෙන්න පුළුවන්, ආදරේ වෙන්න පුළුවන්, තරහවක් වෙන්න පුළුවන්.. ඔය මොනම දේත් අපි දකින්නේ ලියපු කියපු වචනවල විතරයි.. ලෝකේ ඒ තරමට සංකීර්ණ වෙලා..

මම උඹ අපි හැමෝම එහෙම වෙලා.. අපිට ඇහෙන වචනවල අර්ථය විතරක්ම අරගන්න පුරුදුවෙලා.. ඒ හඬේ තියෙන බිඳිච්ච තැන්, කැඩිච්ච තැන්, හැංගිච්ච වේදනාවල් අපිට දැනෙන්නෙවත් නෑ.. ටයිප් වෙන වචනයක් එක්ක ඉමෝජියක් නාවොත් අපි ඒ වචනවල ඇත්තටම තියෙන කතාවල් දන්නෙවත් නෑ..

ඒ අපි දකින අහන දේවල් විතරක්.. ටයිප් කරල මකල දාපු, කියන්න ගිහින් ගිලගත්තු දාස් ගාණක් කතාවල් අපි කවදාවත්ම දැනගන්න එකක් නෑ.. ඇත්තම ජීවිත තියෙන්නේ මේ අපිට පේන තැන්වල නෙමෙයි.. ඇත්තම ජීවිත, ඇත්තම හැඟීම් තියෙන්නේ ඒ මකල දාපු දාස් ගාණක් වචනවල.. කියන්න ගිහින් හංගපු ඒ වචනවල..

කෙල්ලො කොල්ලො සෙක්ස් කරපු වීඩියෝ තරමට ස්මාර්ට් ෆෝන්වල, නෝට් බුක්වල සේව් කරපු පළ නොකරපු අසම්පූර්ණ වියමන් ලීක් වුණානම් හුඟක් ආදර කතා මීට වඩා ආදරණීය වෙන්න තිබුණා..

හැඟීම් එළියට නොදා හංගගත්තු, මොකක්ම හෝ හේතුවකට හංගපු ජීවිත සමහර වෙලාවට ජීවිත කාලෙම ඒ කියාගන්න බැරිවුණ කතා එක්ක හිතෙන් ඉකිගහගෙන ජීවත් වෙනවා.. හීනවල උතුරන්න අඬනවා..

කවදාවත් කියාගන්න බැරිවුණ, කවදාවත් නොකියන එකම එක කතාවක් හරි අපි හැමෝගෙම හිත්වල තියෙනවා..

හරියට " මම උඹට මෙච්චරක් ආදරෙයි " වගේ.. හරියට " මම මෙහෙම කරේ මේකට " වගේ.. හරියට " උඹ මට මෙච්චරක් වටිනව " වගේ.. තව ඒ වගේ දාස් ගාණක්.. ලක්ෂ ගාණක්..

මේ හැම දේකම අග තියෙනවා එකම එක හැඟීමක්.. ලෝකේ තියෙන එපාම කරපු හැඟීමක්.. අසරණම හැඟීමක්.. වෙනස් කරන්න බැරි, හරවන්න බැරි හැඟීමක්..

.

ඒ.,

පසුතැවීම..